Komentarze do: Żegnaj NRD (46): Agonia

Autor: Tava3

Tava3 — Sun, 24 Mar 2013 23:16:40 +0000

Odnośnie pornosów w krajach Demokracji Ludowej słyszałem kiedyś taką historię: otóż nie wszyscy mieli aż tak pod górkę z wyjazdami, kiedyś wystarczył sam fakt pracy w partii aby łatwiej było dostać paszport. Nie mówiąc już o telefonach, tzn. ktoś z przełożeniem dzwonił zapytać się jak posuwa się taka a taka sprawa. Można to nazwać załatwianiem spraw.

Oczywiście u tzw. władzy nie było celibatu, a statystycznie połowa dzieci to jest ta piękniejsza połowa. Wtedy pornosy nie były tak łatwo dostępne jak dziś i ta piękniejsza połowa (tak słyszałem) zarabiała w ten właśnie sposób pieniądze. I przelicznik dobry i robota całkiem przyjemna… I byłoby dobrze, żeby za kurtyną nikt się nie dowiedział…

Pozdrawiam,
T.

Autor: dobson83

dobson83 — Fri, 29 Apr 2011 18:31:00 +0000

Przeczytałem całość i muszę przyznać, że jestem pod bardzo dużym wrażeniem pańskiego blogu oraz doskonałej pamięci. Natknąłem się nań właściwie przypadkiem, nie przypuszczająć nawet, że 20 lat po transformacji ustrojowej ktoś oprócz mnie interesuje się NRD
Jestem troszkę młodszy od pana , kiedy obalano mur berliński ja zaczynałem szkołę średnią, ale podstawowe wykształcenie i wychowanie odwbrałem w PRL-u i pamiętam dość dobrze życie w tamtym okresie (przynajmniej lata 80-te).
Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz gratuluję świetnego blogu.

Autor: ikmar

ikmar — Fri, 13 Nov 2009 16:00:00 +0000

Z tym kursem 1:20 to było to na krótko po otwarciu granicy i chyba gdzieś w Turyngii.
W Berlinie nie przekraczał 1:10 , ale już po miesiącu ukształtował się na poziomie 1:3 i w sklepach enerdowskich pojawiła się masa towarów z zachodu przeliczanych po takim kursie. Był to praktycznie oficjalny kurs wymiany. W Berlinie zachodnim też można było płacić markami wschodnimi po kursie 1:3 , ale mało kto korzystał z tej możliwości wiedząc , że wkrótce będzie wymiana 1:2 lub 1:1. Przed samą unią walutową sklepy w NRD się opróżniały – następowały znaczne obniżki cen , chodziło o to by pozbyć się całego towaru przed wprowadzeniem DM i ściągnąć nadmiar marek enerdowskich z rynku . Dotyczyło to przede wszystkim artykułów przemysłowych. Mnie np. udało się kupić szlafrok co wcześniej kosztował 120 marek , za 5 marek. Dezodoranty co wcześniej kosztowały 20 marek , sprzedawane były po 2 marki , a i tak chętnych nie było. Na dzień przed unią walutową w sklepach praktycznie nic nie było.
Zapełnianie sklepów nowymi towarami z zachodu trwało około tygodnia czasu , po prostu logistycznie nie dało się wcześniej bo tworzyły się wąskie gardła.Nie jest tak jak piszesz , że z dnia na dzień stali się enerdowcy biedakami. Początkowo bardzo sobie unię walutową chwalili , bo wiele cen ( czynsze , bilety tramwajowe etc. ) zostało utrzymanych na poprzednim poziomie a towary zachodnie znacznie potaniały.
Otrzeźwienie przyszło po miesiącu – cały przemysł elektroniczny padł , podobnie tekstylny i wiele innych.