He, he: ARD = Ausser Raum Dresden.
Babilas (praktyki studenckie w LPG Radebeul)
]]>„Co to tych zegarów, to mój tata miał Skodę z 97 roku, gdzie też były tylko duży prędkościomierz i duży analogowy zegar plus kontrolki.”
A w mojej aktualnej Toyocie są lampki „zmień bieg na wyższy” i „zmień bieg na niższy” a do tego duży obrotomierz? I po co ten obrotomierz? Kiedyś jeździło się bez obrotomierza, na słuch po prostu i też działało. A te lampki uwzględniają dużo więcej zmiennych niż tylko obroty silnika.
„Jakoś nie potrafię sobie wyobrazić samochodu bez obrotomierza.”
Ja bym to podsumował tak: Obrotomierz jest dla tych którzy chcą po prostu jechać, zegar dla tych którzy chcą gdzieś dojechać.
]]>Świetny wpis. Pozdrawiam.
]]>Jeden z nich oburzał się na dywersyjną rolę radio zachodniego w NRD i był zilustrowany mapką złowrogiego zasięgu zachodnich stacji na terytorium NRD.
Drugi opiewał dobroczynną rolę radia NRD na Zachodzie i zilustrowany był analogiczną mapką z zasięgiem postępowych NRDowskich stacji na Zachodzie.
Ilustracje były obok siebie na rozkładówce.
Kiedy pierwszy raz byłem w NRD (1969 rok), największe wrażenie robiła liczba programów na UKF. Wtedy w Polsce były raptem 3 programy, w tym jeden stereo, w Berlinie wschodnim cała długa skala…
]]>Na blog wpadłem przypadkowo, przymierzając się do napisania Checkopint Charlie dla polskiej wikipedii. Jestem pod wrażeniem – to się czyta jednym haustem i z przyklejonym tyłkiem do siedzenia. Sam interesuję się trochę tematyką NRD-owską i wirtualnie już spotkaliśmy się (odwoływałeś się do mojego artykułu Der schwarze Kanal na pl.wiki). Ale ja tu po prośbie
Jeszcze nie wszystko przeczytałem a brakuje mi trochę o radio w NRD. Piszesz co prawda o paśmie CCIR, ale jakoś nie trafiłem na opis choćby DT-64 (tu zapraszam do wikipedii) czy też Stimme der DDR, a podejrzewam, że słuchałeś i Twoja opinia jako słuchacza z Polski interesuje mnie bardzo, jako też osobiste wspomnienia dotyczące radiowych programów z NRD. Także o RIAS mógłbyś coś skrobnąć. A jakbyś zupełnie się nudził, możesz coś napisać o radiach Sterna Pozdrawiam i zxapraszam z rewizytą na mój blog. ]]>
„Będzie off-top…”
Nałogowi dyskutanci (jak ja) uwielbiają off-topy.
Za pochwały dziękuję.
NRD-owskiego radia nie pamiętam zbyt dobrze, bo na uczelni mało kto go w ogóle słuchał. U wszystkich grało HR3, BR3 albo RIAS2. Stacji NRD-owskich najwięcej słuchałem na praktyce robotniczej – bo NRD-owcy bali się nastawić w fabryce radio na stację zachodnią. Ale jak jakiś Polak przestawił to nikt nie protestował. No i te stacje z NRD drętwe były, krajowa trójka była od nich trzy klasy lepsza. Mogę najwyżej opowiedzieć anegdotkę. Otóż na tej praktyce robotniczej raz słyszałem, jak w NRD-owskim radiu puścili piosenkę. Deep Purple, „Higway Star”. Nic nadzwyczajnego, ale piosenka poszła na podwójnej prędkości. Technicznie żaden problem – pewnie była z taśmy i ktoś wybrał niewłaściwą prędkość odtwarzania. Tyle że piosenka poszła cała i nikt tego nie zauważył, nie skorygował, nie przeprosił. Za to po piosence prowadząca program pani oświadczyła z zaangażowaniem i emfazą: „Deep Purple! Uwielbiam ich!”. Ale to już wszystko co pamiętam. Więcej pewnie mógłby napisać ktoś studiujący w Dreźnie (bo tam mieli tylko NRD-owskie).
O RIAS-ie faktycznie mógłbym coś skrobnąć, wpiszę sobie na listę.
]]>Ups, coś się nie zgadza. W moim pokrywa na 100% nie była czarna i blaszana, tylko właśnie odlewana z aluminium.
]]>Po części mogło to wynikac z faktu, że volvo nadawało swoje własne oznaczenia (litera B na początku) wszystkim stosowanym przez siebie silnikom pochodzącym od innych producentów – tak było z silnikami 1,4 i 1,7 od renault, dieslem 2,4 pochodzącym od VW (stosowanym m.in. w starym LT-ku) oraz flagowym silnikiem V6 produkowanym przez PRV (konsorcjum Peugeota, Renault i Volvo właśnie) stosowanym m.in. w modelach 264, 262C, 760 i 980. silnik ten stosowano zresztą w bardzo wielu autach (prawie wyłacznie francuskich), często tak egzotycznych jak Alpine Renault A310. silnik 2,0 stosowany w volvo 360 to klasyczny redblock z czarną blaszaną pokrywą zaworów z wytłoczonym duzym białym napisem VOLVO. Silniki OHC od Renault miały pokrywę odlewaną z aluminium. A i kajam się do co zasilania B19A. Owszem, miał on dwa strombergi, ale tylko w wersji „sportowej” w modelu 242, jaki miał mój kolega – tylko z taką wersją miałem bezpośredni kontakt. Sprawdziłem, i rzeczywiście najczęstsza opcja to pojedynczy Stromberg albo brytyjski SU. Ja generalnie jestem volvomaniakiem, ale w dziedzinie modeli z lat 80 (czyli szpryca zamiast karburatora
czyli w domyśle też przedkładam 700-ki ponad charyzmatyczne 200-ki
]]>