„słyszy odgłos silnika, odwraca się i widzi, jak niewielki, szary pojazd, perkocząc, staje obok jego wozu. Jest to messerschmitt kabinenroller z początku lat sześćdziesiątych z dwoma kołami z przodu i jednym z tyłu.”
Twardzi ludzie, ci szwedzcy komisarze policji…
]]>Fronesis zachwyca się tym właśnie Messerschmittem i upatruje w tego rodzaju pojazdach alternatywną ścieżkę rozwoju.
Jako zabawka jest to śliczne, ale przecież toto się zalęgło z biedy i odeszło wraz z nią.
]]>Pokazałem siostrze Twojego bloga, bardzo się ucieszyła. Ostatnio podsunąłem jej linka z notką o Zündapp Janusie, na co stwierdziła, że trzeba było jeszcze wspomnieć o Messerschmicie. Cieszę się, że i taka notka się pojawiła.
]]>Skoro ktoś powiedział „Smyk” – mam zdjęcia, będzie notka.
]]>dokładnie tak było. Zresztą w tych maszych powszechnie stosowano tzw. dynastarter, czyli połączenie prądnicy z rozrusznikiem w jednym. A ze zmianą obrotow to genialna sprawa – dwusuw równie dobrze może palić w obie strony (pozostaje tylko kwestia przestawienia wyprzedzenia zapłonu w drugą stronę).
A jeśli chodzi o końcowe wnioski autora bloga – coż, to że najlepiej sprzedawały się mikroauta „samochodopodobne” nie może dziwić – drzwi z boku to po prostu najwygodniejsze, najbardziej funkcjonalne i najbezpieczniejsze rozwiązanie. Jeździłem kiedyś isettą – może taka jazda to i przeżycie i frajda, jednak na co dzień musiało być uciążliwe. Zajęcie miejsca z przodu, szczególnie we dwie osoby nastręczało nieco trudności. małe isetty miały przynajmnije płaską podłogę, bo lewarek biegów był z lewej strony obsługiwany lewą ręką, model 600 miał go na środku podłogi. Z drugiej strony nie sposób tych autrk nie kochać, za wygląd, za wspomniną frajdę, za rozczulające smaczki, np. nawiew na przednią szybę przez rurę wyproadzoną z lewej strony. Z drugiej strony, z porównaniu z takim np. polskim smykiemw którym przednie drzwi otwierały się do przodu w dół (zawiasy przy dolnej krawędzi) Isetta była wzorem funkcjonalności. I ta odchylana kierownica – bajka
chciałbym przy tym zwrócic uwagę, że z roku na rok wnętrze iSetty było ubogacane, dotyczy to zwłaszcza wewnętrznej strony drzwi – ze sprartańskiego wozidełka wyewoluowała niemal ‚”prawdziwa” deska rozdzielcza z rozbudowanymi zegarami, jakimś schowkiem, popielniczką etc. A wszystko w drzwiach
]]>W czasie manewrów przód-tył trzeba więc było gasić silnik przy każdej zmianie kierunku – nie dziwię się, że niejeden wolał toto wepchnąć ręcznie.
Ale też można było jechać do tyłu równie szybko, co do przodu… ]]>