Przy tych taśmociągach pracowały oczywiście kobiety , a przesortowane ziemniaki były przez nas pakowane w worki i zawożone do klimatyzowanej hali i składowane w dość niskich lecz nie za niskich temperaturach. Był to dla mnie szok , gdyż jeszcze rok wcześniej jako licealista miałem przyjemność uczestniczyć w wykopkach w okolicach Krakowa , gdzie ziemniaki były tradycyjnie kopcowane.Różnica między NRD a Polską to było jak spotkanie XXI wieku z XIX. Dodam , że automatyczny sortownik ziemniaków wykorzystywał promienie Rentgena i co oczywiste był sterowany komputerem. Hodowla świń odbywała się w specjalnych kombinatach ( m.i. z wykorzystaniem jako paszy także tych ziemniaków które zbieraliśmy ) . Sam osobiście tam nie pracowałem , ale mam znajomych Niemców , co pracowali w takim kombinacie ( fermie ) i o ile im wierzyć , to 10 osób zajmowało się trzodą wielkości 2000 świń. Co do rolnictwa , to w powszechnym użyciu były i są tam deszczownie ( woda pochodzi z jezior , jeziorek i jezior zaporowych w górach i jest transportowana grubymi wężami , a deszczownie są ruchome ) , tak , że nawet w przypadku suszy straty nie były bardzo dotkliwe. Deszczowni w Polsce jest bardzo mało , co kontrastuje z innymi krajami takimi jak Węgry czy Słowacja , a szkoda . Co do pakowania ziemniaków , to dodam ciekawostkę , że używano do pakowania ziemniaków nie tylko worków z tworzyw sztucznych , ale zdarzały się stare jutowe worki z czarnym nadrukiem szwabachą ” Reichsstelle für Getreide” , czym byłem bardzo zdziwiony. ]]>
Od siebie mogę dodać tylko tyle, że pamiętam jak na początku lat 90-tych odbywał się masowy, prywatny „import” wszelkiej maści sprzętu rolniczego z byłej już wtedy NRD. Były to głownie ciągniki Fortschritt i wszelkiej maści przyczepy stosowane w rolnictwie. ]]>
Stąd też wziął się zapewne słynny „chłoporobotnik”. Te 5ha z synami obrabiał od biedy – głównie na własny użytek a przede wszystkim tyrał gdzieś w stoczni, hucie czy innej budowie.
Zresztą – wieś do dzisiaj jest ogromnym kamuflażem bezrobocia. Oficjalnie jest rolnikiem – ale praktycznie bezrobotnym.
@spółdzielnie w Polsce
Jedyne co od biedy wypaliło to chyba kółka rolnicze na zasadzie wypożyczalni sprzętu. To jeszcze szło jakoś przełknąć, bo już wpuścić sąsiada za swoją miedzę to raczej niepodobna.
]]>Kołchoz/Sowchoz – racja, gdzieś przy szukaniu w źródłach przeczytałem jakieś głupoty na temat różnicy i mnie przyćmiło.
Oficjalny import samochodów do NRD – teoretycznie masz rację, ale to nie było takie proste. Kupić zachodni samochód można było, ale jak się mieszkało w dużym mieście. Na wiosce zgody nie dali i tyle – bo goście z zagranicy tam nie docierali i nie mogli zobaczyć jak dobrze jest w NRD. Spotkałem kiedyś jednego przediębiorcę z wioski i on się tak skarżył.
Dziękuję za uwagi o sprzęcie rolniczym, o tym nie wiem prawie nic.
]]>A co do maszyn rolniczych marki Fortschritt to były prawdopodobnie najlepsze w całym RWPG – kombajny zbożowe serii 500 były jeszcze produkowane po zjednoczeniu – głowną zmiana było zastąpienie silników IFA dieslami z zachodu – nie wiem, czy był to Mercedes, MAN czy Deutz. Wysokiej jakości były wszystkie samobieżne sieczkarnie, bardzo dobre odwracalne pługi etc. Z traktorami było nieco inaczej – zakłady bodajże w Ludwigsfelde produkowały od końca lat 60 tylko duże, ciężkie modele, odpowiedniki polsko-czeskich Ursusów c-385 i późniejszych. Fortschritt 303 (zwany w Polsce pieszczotliwie forszajem) był stosunkowo nowoczesny – miał „miękkie” sterowanie całą hydrauliką, opcjonalny przedni napęd itp. Niestety był (jest) wrazliwy na jakość i minimalny poziom oleju – powodowało to , ze często (kupowane z demobilu już w III RP) psuły się w polskich gospodarstwach u rolników mających nikłe pojęcie o wysokiej technice
Generalnie jednak ich największa wada to zauważalnie wyższe zużycie paliwa niż w innych porównywalnych traktorach ówcześnie produkowanych w RWPG (nie mówiąc o czasach obecnych) i duży promień skrętu (to akurat mniej uciążliwe). Wreszcie problemem jest dostepność części – praktycznie wszystko można kupić, ale niektóre części są drogie (mniejsze znaczenie), a na większość trzeba czekać m.in. parę dni (to już ma duże znaczenie „na gospodarce”). Pewnie dlatego obecnie w miarę dobrego forszaja serii 303 można kupić taniej niż małego ursusa c-330. Nowocześniejsze i lepsze były model 323 produkowane od lat 90 – znajduje to odbicie także w cenach modeli używanych, choć nadal są uznawane za relatywnie atrakcyjne. Generalnie jednak w dobrych rękach forszaj daje radę niezależnie od modelu i polscy użytkownicy generalnie są zadowoleni (a trzeba pamiętac o wieku tych maszyn).Generalnie zgadzam się z opinia na temat zaopatrzenia. Przez Polaków (szczególnie tych, którzy nigdy nie opuścili swej gminy) przemawia bogoojczyxniany patiotyzm. A prawda jest taka, że gospodarka oparta o kolektywną pracę i efekt skali przynosiła o wiele lepsze rezultaty, zwłaszcza w tych „lepszych” demoludach, jakimi były NRD, Węgry i Czechosłowacja. Można oczywiście gdybać, co by było, gdyby polskie rolnictwo indywidualne za PRL było odpowiednio doposażone i dofinansowane w środki produkcji – jak wiadomo uprzywilejowane były PGR-y i spółdzielnie produkcyjne, zaś chłopi byli traktowani po macoszemu, a i tak osiągali lepsze plony od pozostałych (ot, taka schizofrenia ludowej władzy). Śmiem jednak twierdzić, że nawet wtedy nie osiągnęłoby wyników wspomnianych demoludów – właśnie przez owo rozdrobnienie ]]>