Że to była wysoka kultura? ]]>
„Should you encounter the enemy, he will be defeated! No quarter will be given! Prisoners will not be taken! Whoever falls into your hands is forfeited. Just as a thousand years ago the Huns under their King Attila made a name for themselves, one that even today makes them seem mighty in history and legend, may the name German be affirmed by you in such a way in China that no Chinese will ever again dare to look cross-eyed at a German.” (Kaiser Wilhelm)
A potem bylo ludobojstwo Herero i Nama w Namibii.
]]>W sferze ogólnej to tak, jest to prawda i intuicja jej nie zawiodła. Zwykły szary człowiek zmanipulowany, podążający za autorytetem czy fałszywą ideologią jest zdolny do największych podłości. Pokazały to dobitnie słynne eksperymenty psychologiczne Stanleya Milgrama (1963) i Philipa Zimbardo (1971). Tam zwykli ludzie, odpowiednio nakierowywani przez autorytety byli skłonni dokonywać najgorszych rzeczy, o jakie sami nigdy by się nie podejrzewali.
W sferze szczególnej, dotyczącej konkretnej osoby Adolfa Eichmanna teza Hanny Arendt jest fałszywa. To nie był szary zwykły urzędnik, który zagubiony w hitlerowskiej machinie śmierci tak nieco trochę przypadkiem popełniał straszne rzeczy (taka była zresztą jego linia obrony). Nie – życiorys Eichmanna pokazuje, że był to totalny cynik i bezwzględny wykonawca zaleceń partii nazistowskiej, sam biorący aktywny udział w kształtowaniu jej linii. W nagrodę za swoją wierną służbę błyskawicznie wspinał się po szczeblach kariery w NSDAP. Jego obsesją była totalna eliminacja Żydów i ten cel skutecznie realizował od samego początku swej kariery – i to jeszcze w latach 30-tych. I był on w tym całkiem niezły, więc nie przypadkiem wyznaczono mu czołową rolę w realizacji Endlösungu, czyli zadania ostatecznej eliminacji Żydów. To z pewnością nie był przypadek zagubionego urzędnika w banalny sposób uwikłanego w śmierć milionów niewinnych ludzi.
]]>
Czytam ten blog od dawna. Raz się z poglądami autora zgadzam, raz nie, ale nie to jest najważniejsze – bardzo mi się podoba ten dość kompletny obraz NRD końca lat 80-tych.
Sam mam z tego okresu dość mgliste wspomnienia – byłem tam dwa razy jako dziecko – w wakacje 1987 i 1988 r. w Neubranderburgu.
Ostatnio stwierdziłem, że brakuje mi w tym, niemal pełnym, opisie życia i przedmiotów powszechnego użytku w NRD czegoś, co mi samemu mocno wryło się w pamięć – zegarków Ruhla :-)Dostałem taki zegarek mechaniczny od swoich Rodziców, niestety dość szybko wyzionął ducha (był to typowy „buksiak”), ale sentyment pozostał.
Całkiem niedawno dowiedziałem się, że Ruhla produkowała też zegarki elektroniczne. Może, drogi autorze, jako człowiekowi będącemu blisko świata elektroniki, udało by się napisać coś więcej na ten temat?
PS
Byłem w zeszłym roku w miejscowości Ruhla, mogę każdemu polecić tamtejszy park turyngijskich miniatur – świetne miejsce, żeby zaplanować sobie zwiedzanie tego landu!
mini-a-thür
Nowe pokolenie nie wie, że tego może nie być. Nie wie, czym są granice, wizy, pozwolenia na pracę itd.
Nie wiem, czy pan to widział:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1100406680065143&id=167045756734578
Fala hejtu jaka spadła na tych ludzi, pokazuje tę nienawiść, jaka jest teraz powszechna. Módlmy się tylko o to, żeby u Niemców nie powstało podobne napięcie.
Okazuje się, że te wszystkie lata pojednania, to była fikcja. Smutne.
No i z rozmów mam wrażenie, że Trump nie jest ich największym problemem. Życie tam jest na tyle problematyczne, że dla przeciętnego człowieka Trump czy nie Trump to niewielka różnica. Człowieka z produkcji (tylko z innej fabryki tego korpo, w okolicy są dwie) spotkali raz koledzy (Niemcy) jako kierowcę Ubera, i on musiał sobie dorabiać Uberem żeby wyżywić rodzinę i na martwienie się jakimiś Trumpami nie miał czasu.
Jak sobie przypominam czas około 1995, to też mniej więcej tak wyglądało. Co tam jakaś sytuacja międzynarodowa, martwić się trzeba jak własne życie układać. ]]>
No właśnie nie bardzo. Eichmann był w młodości nieudacznikiem-olewaką, nic z pruskich cnót urzędniczych. Potem też był raczej BMW, a nie wzorem pracowitości, dokładności, staranności czy czegoś podobnego.
]]>IMHO jednak protestancka kultura niemiecka (zwl. jej pruska wersja) stworzyla szczegolnie sprzyjajace warunki dla hodowli Eichmannow.
]]>