O La Jamais Contente notka była już w roku 2012, przypominam że to pierwszy samochód który przekroczył 100 km/h. Samochód miał napęd elektryczny, a do napisania notki striggerowała mnie bardzo marna jego replika wystawiona na corocznej wystawie oldtimerów Lufthansa Klassikertage w Hattersheimie.

Wtedy znalazłem, że oryginał pojazdu w 1931 trafił do muzeum w Compiègne w okolicach Paryża (Le musée national de la voiture), do oglądania jest tam jego porządna replika. A niedawno syn powiedział, że jedzie na tydzień do Compiègne w ramach międzyuczelnianego programu współpracy. Oczywiście zleciłem mu odwiedzenie muzeum i zrobienie zdjęć, chociaż bez większej wiary w powodzenie, bo muzeum w tygodniu jest otwarte tylko w jakichś dziwnych godzinach i to nie każdego dnia.

I rzeczywiście skończyło się tak, że syn miał tak intensywny program, że nie miał nawet chwili wolnego w godzinach otwarcia muzeum, więc zdjęć nie mam. Ale przyjrzałem się zdjęciom dostępnym w sieci i mam w związku z tym nowe obserwacje.

W zasadzie wszystkie dostępne zdjęcia archiwalne oryginału są zrobione z boku, i to w większości z tego samego kąta. Na ich podstawie sądziłem, że nadwozie pojazdu ma przekrój kolisty. Tak samo myśleli twórcy tej repliki z Hattersheimu.

Na tych starych fotografiach widzimy też pozującego do zdjęcia kierowcę, który siedzi bardzo wysoko (i na każdym zdjęciu identycznie, aż przez chwilę podejrzewałem XIX-wieczny fotoszop). Myślałem już, że dla lepszego efektu siedzi on nie na siedzeniu kierowcy, tylko na nadwoziu. Replika z Hatterheimu ma siedzenie relatywnie głęboko, gdzieś tak w połowie kadłuba.

Tymczasem na zdjęciach z Compiègne widać, że kadłub nie jest kolisty, tylko spłaszczony.

I druga rzecz: Siedzenie kierowcy jest bardzo wysoko, może z 10 centymetrów poniżej krawędzi otworu w nadwoziu.

To spłaszczenie jest dobrym pomysłem - więcej miejsca na akumulatory w środku, ale jednak kierowca na starych fotografiach siedzi tak, jak przy prowadzeniu pojazdu. Bez własnoocznego obejrzenia repliki nie da się stwierdzić, czy siedzenia nie dało by się dać niżej (bo może pod spodem są akumulatory?). W każdym razie pozycja kierowcy to największy problem tego pojazdu, gdyby coś z tym zrobić, można by uzyskać wyraźnie wyższą prędkość. Przecież to miało dwa silniki po 25kW, to wcale nie jest mało na tak niewielką powierzchnię czołową! Maluch wyciągał zbliżoną prędkość maksymalną z mniej niż połowy tej mocy.

Pozostaje jeszcze poruszona w notce o Lutzmanie i komentarzach pod innymi notkami kwestia łożysk: Czy były to ślizgowe, czy toczne. Nie ma dostępnych porządnych zdjęć tej okolicy pojazdu, które pozwoliły by to ustalić, ale na podstawie tego co jest, stawiam jednak na ślizgowe.

A muzeum muszę wpisać na listę do zobaczenia, jak bym był w okolicach Paryża.