Gdzieś między Polską a Niemcami, a szczególnie w NRD

Spirit of St. Louis

Byłem dziś w Darmstadt, wracając zatrzymałem się w Weiterstadt w nowo zbudowanym centrum handlowym Loop5. Centrum całkiem fajne, całe utrzymane w stylu lotniczym.

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt

 

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt

Jeżeli mnie wzrok nie myli (perspektywa trochę nietypowa a jeszcze to głupie malowanie) to to pod sufitem to MiG-21.

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt - MiG 21

Centrum handlowe Loop5 Weiterstadt - MiG 21

Ale idę sobie dalej i nagle szczęka mi opada. Cichutko, w kąciku, stoi sobie Spirit Of St. Loius.

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

 

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

 

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

No pewnie że nie prawdziwy, replika, ale wrażenie robi.

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

Replika Spirit of St.Louis w centrum handlowym Loop5 Weiterstadt

Ale nawet obejrzenie samolotu nie dało mi odpowiedzi na od lat nurtujące mnie pytanie: Jak ten Lindbergh cokolwiek widział? Przecież ten samolot w ogóle nie ma szyby z przodu, ani owiewki żeby głowę nad płat wystawić! Tylko te okienka w drzwiczkach. Rozumiem że nad oceanem nie było na co patrzeć, wystarczyło trzymać wysokość i kurs, ale lądowanie to musiała być śmierć w oczach.

Podobne donosy

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dotyczy: , , , ,

Kategorie:Ciekawostki

Sledz donosy: RSS 2.0

Wasz znak: trackback

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


8 komentarzy do “Spirit of St. Louis”

  1. Rozumiem że nad oceanem nie było na co patrzeć, wystarczyło trzymać wysokość i kurs, ale lądowanie to musiała być śmierć w oczach.

    Podejrzewam, że przy tych prędkościach lądowania jakie wtedy występowały, to można było posadzić samolot patrząc nawet do tyłu. Toto leciało maksymalnie 220 kmph, prędkość przelotowa ok. 170 kmph. To przy ilu mógł siadać? Nie więcej niż 50, może nawet 30. Przy takich prędkościach ludzie się na rowerze rozbijają ;-)

  2. cmos cmos pisze:

    @hooligan1414
    tylko że kiedyś w Stanach produkowano super rzeczy

    No nie jestem taki przekonany, na tablicach obok były opisy i tam twierdzili że po locie znaleziono w samolocie bardzo poważne uszkodzenia – pęknięcia poszycia i 20 cm dziurę w zbiorniku paliwa.
    A cojones oczywiście miał, wytrzymać 34 godziny bez snu gapiąc się głównie w zegary…

  3. hooligan1414 pisze:

    panowie, troche powagi. Rozumiem, że nie znacie historii aeroawiacji, ale chociąz pooglądalibyście klasyczne filmy, jak chocby ten z Jimmy Stewartem grającym właśnie Lindbergha. W jego samolocie do patrzenia na wprost służył PERYSKOP – tak to sobie rozwiązał. Poza tym lądujący na Le Bourget śpirit of Saint Louis był już bardzo lekki, łatwy w pilotażu – w więszości spalił tych parę tysięcy litrów paliwa – to własnie zbiornik głowny zasłaniał widok do przodu. I tak to – z drugiej strony facet bez dwóch zdań miał Grande Cojones decydując sie na taką wyprawę – 34 godziny samotności gdzies nad oceanem – w razie awarii bardzo niwielkie szanse na ratunek – tylko że kiedyś w Stanach produkowano super rzeczy – nie tylko Mustanga hatchback rocznik 1968, ale kilka deka d wcześniej firma Writght robiła niezłe, proste silniki lotnicze :) i niezawodne

  4. hooligan1414 pisze:

    Otóż zasnął – i to nie raz – raz nawet chyba maszyna zaczęła samoistnie kołować. Potem twierdził, że aby nie spać przykładał sobie zamrozona herbatę do twarzy. Ew, liczył, ile suwów pracy wykona silnik do końca lotu :) I zrozumiał,czym jest prawdziwa samotność (na którą sam się skazałeś), z dala od ludzi, kiedy możesz liczyc tylko na siebie – wbrew pozorom to piękne, trudno uchwytne uczucie.

  5. janekr pisze:

    RWD-4 był „ślepy do przodu” – lądowało się „po wychyleniu głowy poza obrys kadłuba”.

    A Spirit of St. Louis kiedyś skompromitował tłumacza, który kazał bohaterowi podziwiać „Duch Świętego Ludwika”.

  6. cmos cmos pisze:

    Jak na złość na tych moich zdjęciach (a mam ich parę więcej niż wrzuciłem) miejsce gdzie prawdopodobnie jest peryskop jest zasłonięte przez zastrzał. Muszę tam pojechać jeszcze raz.

  7. cmos cmos pisze:

    Byłem w sobotę w tym centrum, tym razem można było podejść do samolotu. W kabinie, na tablicy przyrządów widać otwór, jakieś 2 x 4 cale, z lusterkiem w środku kierującym światło w lewo, ale nie ma drugiej części peryskopu, na zewnątrz samolotu.

Skomentuj i Ty

Komentowanie tylko dla zarejestrowanych i zalogowanych użytkowników. Podziękowania proszę kierować do spamerów